انواع قالب پی نما

959595

درست است که بسیاری فیلمنامه ها با مهندسی معکوس تبدیل به کمیک شده اند، و بعد از اینکه کمیک های موفقی بوده اند تبدیل به فیلم های موفقی هم شده اند (مانند سی روز از شب) اما هیچ راه ساده و آسانی در مورد ساختن کمیک وجود ندارد. در واقع، اگر با طراح خوبی ارتباط نداشته باشیم (و احتمالاً با چند تایی ناشر) و یا اینکه نخواهیم در بعضی موارد پول خرج کنیم، مسیر پیش رویمان دقیقاً متضاد با سریع و آسان خواهد بود. برای ساختن کمیک های خوب، باید به کمیک ها عشق ورزید.

اول و پیش از هر چیزی، باید قالب کتابی را که در آن میخواهیم کار کنیم بشناسیم، چون اینجا فرض بر این است که ما یک حرفه ای باتجربه در حوزه ی کمیک نیستیم و یک سری کمیک دنباله دار در دست اجرا نداریم (منظور از کمیک دنباله دار کمیکی است که پایان مشخصی ندارد) پس باید انتخاب هایمان را لیست کنیم و از آن جا ادامه دهیم.

تک قسمت:

تک قسمت به سادگی همان چیزی است که هست، یک کمیک تک قسمتی. (معمولاً چیزی بین ۲۰ تا ۲۲ صفحه که بستگی به ناشر آن دارد) که یک داستان را کامل تعریف می کنند. کمیک تک قسمتی احتمالاً شروع خوبی برای کار نخواهند بود چون نه تنها موفق شدنش بسیار مشکل است، بلکه نقطه ی خوبی برای جهش هم نخواهد بود مگر اینکه سفارشی برای انجامش باشد.

 

گلچین های ادبی:

یک گردآوری از داستان های کوتاه کمیک است و یکی از بهترین راه هایی که به وسیله اش پا در عرصه ی کمیک بگذارید. با خلق یک داستان منسجم کاری کنید تا در یک آنتالوژی قبول شوید، یا با جمع کردن تعدادی از دوستان خلاق و مشتاقتان، آنتالوژی خودتان را بسازید. داستان های کوتاه کمیک درست مثل نوشتن به مهارت های مختصری نیاز دارد و شانس شما برای پیدا کردن ناشر را افزایش می دهد (یک داستان کوتاه کمیک می تواند طیفی بین یک تا دو جین صفحه را در بر بگیرد) به خاطر اینکه ناشر فضا (و پول) کمتری را صرف سرمایه گذاری روی ناشناخته می کند.

مجموعه های کوتاه:

یک مجموعه ی کوتاه همان گونه است که از اسمش انتظار می رود، مجموعه ی کوچکی از قسمت های مجزا. اغلب مجموعه های کوتاه بین ۴ تا ۶ قسمت هستند، پس اگر برای هر قسمت مثلا ۲۲ صفحه در نظر بگیرید، بین ۸۸ تا ۱۳۲ صفحه در کل خواهید داشت. نوشتن مجموعه های کوتاه ۳ قسمتی به اندازه نوشتن مجموعه های ۷ یا ۸ قسمتی عجیب و غیرمعمول است. هر کتاب کمیک بالاتر از ۹ قسمت قرار خواهد گرفت. مجموعه های بلند معمولا بین  « مجموعه های بلند » در رده بندی ۹ تا ۱۲ قسمت هستند.

بی پایان:

یک کمیک بی پایان یک کمیک بدون پایان مشخص است. با اینکه به نظر می رسد باید در یک جایی به پایان برسد اما برایش پایانی درنظر گرفته نشده و این از ویژگی های این سبک از کمیک است. درست مانند وان شات، این نوع از قالب کمیک از آن هایی نیست که بخواهید آن را نقطه ی آغاز قرار دهید. یک کتاب کمیک بی پایان به صاحب اثر و شخصیت ها بستگی دارد و می تواند حتی وقتی تیم اصلی نویسندگی و طراحی تغییر می کند ادامه داشته باشد. به طور مثال بت من یک کمیک بی پایان است.

شناخته شده با نام TPB:

مجموعه ای از تک قسمت هایی که به دو شکل عرضه می شوند. یک مجموعه که به صورت آرک هایی از یک کتاب کمیک بی پایان است و آن ها را به صورت یک کلکسیون در یک جلد با هم جمع آوری می کنند. نوع دوم یک مجموعه کوتاه را در یک جلد کنار هم به صورت یک کتاب درمی آورند. اکثر ناشرها علاقه دارند مجموعه های کوتاه را به صورت جلد های مجزا چاپ کنند و وقتی که همه ی مجموعه منتشر شد، آن ها را در کنار یکدیگر می گذارند و در یک کتاب کلی با قیمتی که کم تر از خرید تک تک جلدها با هم برای خریدار تمام می شود، عرضه می کنند. خیلی از ناشرها به شیوه دوم عادت دارند چون نه تنها به آنها اجازه می دهد که فروش آن ها دو برابر افزایش یابد یک بار به صورت ماهانه و یک بار هم به صورت جلدهای تجاری کلکسیونی بلکه شکل  trade یا همان شکل تجاری آسان تر به قفسه ی کتابخانه ها وکتابفروشی ها راه می یابد. از لحاظ تکنیکی یک مجموعه ی تجاری Trade Paperback می تواند جلد سخت باشد اما باز هم trade یا همان تجاری نام می گیرد. مجموعه های تجاری گاهی مقدمه می گیرند، یا پرشی به آینده دارند، می توانند شامل بخش هایی اضافی مانند کاور (طرح های روی جلد)، اسکیس ها یا دست نوشته هایی از طرف خالقان اثر باشد.

رمان مصور:

رمان مصور به کتاب های کمیک طولانی ای که برای انتشار در یک جلد طراحی شده است اطلاق می شود، درست برخلاف انتشار به شکل مجموعه ای که در سایر قالب های کمیک رایج است. رمان های مصور هم توسط ناشران مخصوص کمیک و هم توسط ناشران معمول یا قوانین خاص خودشان چاپ می شوند. امروزه رمان های مصور طرفداران زیادی دارند و تقریبا می توان گفت مد شده اند و در واقع قالب بسیار خوبی اند، اما به خاطر داشته باشید که خیلی طولانی اند و از نظر ساختار کمیکی شان بسیار کامل اند و نوشتن شان اصلا آسان نیست. کمیک، کلمه ی بدی نیست اما در مقایسه با بزرگی ” گرافیک نول ”( رمان مصور) به نظر می رسد بد باشد.

کمیک های اینترنتی:

امروزه میلیون ها راه برای انجام دادن وب کمیک وجود دارد. مانند هر از گاهی گذاشتن شان روی وبلاگ شخصی تان یا ارسال منظم شان در یک وب سایت مخصوص که برای این کار تهیه کرده اید یا تبدیل کردنش به یک کمیک طولانی و دنباله دار. سایت های زیادی هستند که وب کمیک ها را میزبانی می کنند و وب کمیک های زیادی هم وجود دارند که بسیار عالی و موفق اند. ولی مثل هر رسانه ی دیگری مشکلاتی سر راه وجود دارد، پسحتی اگر از ناشر بی نیاز باشیم اما هنوز به روشی برای رسیدن به یک موفقیت و مورد توجه قرار گرفتن نیاز داریم.

 

اغلب کسانی که برای اولین بار کمیک می نویسند باید هدف شان را مجموعه کوتاه قرار دهند. چرا که از لحاظ تکنیکی با رمان های مصور هم پوشانی دارند و به نویسنده انعطاف لازم را می دهند تا بتواند درک کمیک نوشتن پیدا کند و آن را مدیریت کند و سرو سامان دهد.

نویسنده بعد از اینکه متوجه شدد چطور باید داستانش را سامان دهی کند، باید بداند دقیقا در چه ژانری می خواهد بنویسد. رسانه به خود کمیک گفته می شود، اما ژانر می تواند وحشت باشد، فانتزی باشد، یا وسترن و ابرقهرمانی. نویسنده دقیق باید بداند داستانش در رده بندی کدام ژانر قرار می گیرد. چیزهای دیگری هم هست که مربوط به بخش بصری و تجسمی کار می شود. مثل ریتم تصاویر، رنگ، قالب بندی، لایه ها و … .

بهترین روش یادگیری، خواندن کمیک های عالی است که تکنیک های لازم را یاد خواهد داد، مانند اینکه چقدر متن در یک صفحه باید باشد، چه سبک از طراحی برای داستان خوب است و مهم ترین چیز که باید به آن توجه کرد ریتم داستان و ریتم تجسمی کار است.

ریتم یکی از تنها و عالی ترین عواملی است که باعث ایجاد فرق یک کمیک خوب با یک کمیک عالی می شود. پس تا وقتی که در آینده قرار است با طراح کار را انجام داد، می توان ریتم داستان را در ابتدا در کمیکنامه (اسکریپت) مشخص کرد، تا طراح بتواند آنچه را که مورد انتظار است، درست انجام دهد.

نویسنده باید در همه ی ژانرهای کمیک مطالعه داشته باشد، اما حتما تمرکز را روی ژانری بگذارد که قرار است در آن مورد داستان بنویسد. همان قدر که خواندن کمیک های عالی به وی کمک می کند خواندن کمیک های بد و متوسط نشان می دهد چه کارهایی را نباید بکند. نوشتن کمیک به سادگی نثر نیست اگرچه نزدیک به فیلمنامه نویسی است، اما هنوز با آن تفاوت هایی دارد. در حالیکه در سیل اطلاعات بیرون، خیلی هاشان به درد نمی خورند اما بعضی هایشان بسیار هم عالی اند. کتاب Understanding Comics درک کمیک نوشته ی اسکات مک کلاود یکی از بهترین کتابها در مورد کمیک است. این کتاب اطلاعات و جزئیات را با ساده کردن و قابل هضم کردنشان، بسیار قابل فهم کرده است. کتاب Writing for Comics  نویسندگی برای کمیک نوشته ی آلن مور و یا Mastering Comics متخصص کمیک نوشته ی جسیکا آبل و مت مدن بهترین منبع برای بخش نویسندگی کمیک می باشد.

 

گردآورنده: زهرا شفاهی

مطالب مرتبط: 

۱- کانال تلگرام سایت پی نما ایران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *