بررسی هنر-صنعت پی‌نما در روسیه، قسمت چهارم

Untitled-1

هنرمندان روسی عرصه‌ی پی‌نما

این چهارمین و آخرین قسمت از پرونده‌ی بررسی پی‌نما در کشور روسیه است. سه قسمت قبلی با عناوین «تاریخچه‌ی پی‌نماهای روسیه»، «تولد پی‌نما در روسیه» و «پی‌نماهای پرمخاطب در روسیه» توانستند نگاه نسبتاً جامعی را از دیدگاه این کشور در خصوص این حوزه به ما بدهند. و اکنون، زمان آن است تا با پرچمداران این صنعت دریکی از مطرحترین کشورهای جهان آشنا شویم.

از «داستان‌های تصویردار» تا پي‌نماها

بخش قابل‌توجهی از نویسندگان معاصر پي‌نماهاي روسی – علی‌الخصوص آنهایی که در میانه‌ی دهه‌ی سوم زندگی بوده و کودکی خود را در دوران اتحاد جماهیر شوروی سابق گذرانده‌اند – تصویرگران و نویسندگان «داستان‌های تصویردار» (اصطلاحی که در شوروی سابق برای پي‌نماها استفاده می‌شد) را معلمین خود می‌دانند. هنرمندان شوروی از قبیل یوگنی میگانوف[۱]، گنادی کالینوسکی[۲]، گنریخ والک[۳] و گنادی ناواژیلف[۴] کاریکاتورها،‌ تصاویر و کارتون‌های متحرکی ساختند که اکنون از آنها به عنوان آثار کلاسیک یاد می‌شود. نسل جدید هنرمندان تحت تأثیر کارهای آنها رشد یافته‌اند.

در همین دوره،‌ تأثیر هنرمندان خارجی نیز قابل‌توجه بوده است. مجله‌ی پي‌نماي فرانسوی پیف[۵] در اتحاد جماهیر شوروی بسیار محبوب بود. این مجله در غرفه‌ی ادبیات خارجی کتاب‌فروشی‌ها به فروش رفته و داستان‌های مشخصی از آن نیز در مجله‌ی نااوکا ای ژیزن[۶] (علم و زندگی) به چاپ می‌رسید. منبع دیگر الهام، اثر هرژه[۷] به نام تن تن[۸] بود. رومن سارژنکو [۹]هنرمند در زمان کودکی خود عاشق داستان‌های محبوب پتیای موقرمز[۱۰] اثر ایوان سمیونوف[۱۱] بوده و تصور می‌کند که آن قصه‌ها تحت تأثیر پي‌نماهاي تن تن بوده‌اند.

در سال ۱۹۸۸ میلادی، استودیوی تولید پي‌نماي کوم[۱۲] پایه‌گذاری شد و طبقه‌ی زیرین دفتر ویراستار روزنامه‌ی وچرنیایا مسکوا[۱۳] (غروب مسکو) به آن اختصاص یافت. در این استودیو تعداد زیادی از هنرمندان پي‌نماي روسیه دوران کاری هنری خود را آغاز کردند. از میان این هنرمندان می‌توان به آسکولد آکیشین[۱۴]، آندری اسنگیریف[۱۵]، آندری آیوشین[۱۶]، یوگنی ژیگونوف[۱۷] و میشا زاسلاوسکی[۱۸] اشاره نمود. این نویسندگان تعدادی از پروژه‌های جذاب را آغاز کردند. میشا زاسلاوسکی و آسکولد آکیشین اقتباسی تصویری از رمان میخاییل بولگاکف[۱۹] با نام مرشد و مارگریتا[۲۰] را منتشر کردند که اولین بار توسط یکی از شرکت‌های انتشاراتی روسی چاپ شده‌ اما توسط ناشر فرانسوی اکت سود[۲۱] در سال ۲۰۰۵ میلادی به دست گرفته شد. امروزه، لقب آسکولد آکیشین «پدر گونه‌ی وحشت در روسیه» است. از میان مهم‌ترین کارهای او می‌توان به اقتباس تصویری آثار میخاییل بوگالکف، داستان‌های ری بردبری[۲۲] و‌ ویلهلم هوف[۲۳]، و مجموعه‌ی پیونرسکایا پراودا: هورور[۲۴] (حقیقت برای پیشتازان جوان: وحشت) بر اساس داستان‌های اشباح – که توسط دانش‌آموزان شوروی در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی اجرا می‌شد – اشاره نمود. در سال ۲۰۱۳ میلادی، شرکت انتشاراتی بلوم‌کنیگا[۲۵] رمان تصویری آکیشین را با نام سرگذشت پي‌نماهاي من[۲۶] منتشر نمود. این کتاب، ترکیبی از داستان زندگی شخصی نویسنده، داستان شخصیت هنری او و تاریخچه‌ی پي‌نما در روسیه است. در سال ۲۰۱۵ میلادی،‌ شرکت انتشارات روسی آلت گراف[۲۷]، رمان تصویری او را بر اساس داستان‌های (گوارد فیلیپس لاوکرافت) اچ پی لاوکرافت[۲۸] منتشر کرد.

1 2 3

  کارهای مختلف آسکولد آکیشین: سرگذشت پي‌نماهاي من، حقیقت برای پیشتازان جوان: وحشت، و زامبی در اتحاد جماهیر شوروی

آندری و ناتالیا اسنگیریوف[۲۹]، که آنها هم دوران کاری خود را در استودیوی کوم آغاز کرده بودند، یکی از محبوب‌ترین و طولانی‌ترین پروژه‌های پي‌نما در روسیه را که مشتمل بر مجموعه‌ای از پي‌نماهاي کودکان به نام کیشکا[۳۰] بود خلق کردند. این پي‌نما بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ میلادی در هفته‌نامه‌ی سمیا[۳۱] (خانواده) منتشر می‌شد و بعدها نیز به شکل یک مجموعه‌ی کامل ارائه شد. میشا زاسلاوسکی، همکار و ویراستار آندری و ناتالیا می‌گوید: «اسنگیریوف‌ها تلاش‌های قهرمانانه‌ای برای حفظ مجموعه در مورد گربه‌ی کیشکا مصروف کردند که باعث بقای این اثر حتی در طی دوران کسادی صنعت چاپ پي‌نماهاي روسیه شد. عشق وفادارانه‌ی خوانندگان و پشت‌کار نویسندگان، این گربه‌ی خال‌دار با چهره‌ی همیشه احمقش را یاری رساند.» اسنگیریوف‌ها بعد از این اثر مجموعه‌های دیگری را نیز برای پي‌نماهاي کودکان خلق کردند. از این بین،‌ دو کتاب پي‌نما با مضمون زندگی مستقل بعد از رشد یافتن در پرورش‌گاه و یا مدرسه‌ی شبانه‌روزی با عناوین فردا چه خواهد شد[۳۲] و عروس[۳۳] در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شدند.

45

کارهای آندری و ناتالیا اسنگیریوف: کیشکا و عروس

آندری آیوشین هنرمند (ملقب به تزراتزک[۳۴]) – که او هم کارش را با کوم آغاز کرد – در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی کاریکاتورها و داستان‌های تصویری برای روزنامه‌ها خلق می‌کرد. در سال ۱۹۹۱ او کتاب‌خانه‌ای اینترنتی تحت عنوان کومیک‌سولیوت[۳۵] از پي‌نماهاي منتشر شده در اتحاد جماهیر شوروی سابق به راه انداخت. این منبع برخط اثر بزرگی بر روی رشد هنرمندان روس داشت. رومن سورژنکو نویسنده‌ی کتاب‌های پي‌نما به خاطر می‌آورد که: «اگر بخواهم حقیقت را به شما بگویم، با دیدن کومیک‌سولیوت من احساس حماقت توأم با شگفتی داشتم. حس می‌کردم که یک قطار بزرگ از کنار من در حال عبور بوده و باید به درون این قطار در حال حرکت می‌پریدم. در قسمت بایگانی خبر این تارنما من یک آگهی استخدام هنرمند را که مربوط به مدت‌ها پیش بود، یافته و نمونه هایی از کارهایم را ارسال کردم … » آندری آیوشین در حال حاضر به عنوان تصویرگر آزاد و هنرمند پي‌نما فعالیت می‌کند.

6

اثری از آندری آیوشین (تزراتزک)

همکاری هنرمندان روسی با ناشران خارجی

بررسی زندگی‌نامه‌ی هنرمندان پي‌نماهاي روسیه، کتاب‌های پي‌نماي مورد علاقه‌ی آنها را علت کشش تقریباً همه‌ی آنها به سمت ترسیم پي‌نماها از کودکی نشان می‌دهد. یوری ژیگونوف[۳۶] هنرمند پي‌نماهاي روسی – که در کودکی به شدت تحت تأثیر تن تن قرار گرفته و پي‌نماهاي بلژیکی تا همیشه برایش به عنوان مدلی از این رسانه در آمده – در حال حاضر در بلژیک شاغل است. میشا زاسلاوسکی – که همکار سابق یوری در استودیوهای پي‌نماي کوم بود – به خاطر می‌آورد که: «از آنجایی که جامعه‌ی پي‌نماي روسیه مملو از بی‌میلی بوده و خوش‌بینانه‌ترین پیش‌بینی‌ها چیزی شبیه این بود که «باید بین پنج تا ده سال دیگر صبر کنیم تا بازار پي‌نما در روسیه شکل گرفته و ما بتوانیم وارد این حرفه شویم» باعث شد که ژیگونوف عاقلانه نتیجه‌گیری کند که ممکن است انتظار برای چنین بازار خیالی پي‌نماهايی تا ابد به درازا انجامد. بنابراین او تصمیم گرفت هر جا که چنین بازاری در آن شکل گرفته بود را برای یافتن شغل جستجو کند.» یوری در سال ۱۹۹۴ کشور را به قصد بروکسل ترک کرده و در آنجا از دفتر ویراستاران ناشر فرانسوی لو لومبارد[۳۷]  بازدید به عمل آورد. او در آنجا اثر خود با نام پیسما کریوتسوا[۳۸] (نامه‌های کریوتسوف) که اساساً برای خوانندگان اروپایی و بازارهای اروپا خلق شده بود را عرضه کرد. تنها یک سال بعد آلبوم پي‌نماي او به کتاب‌فروشی‌های اروپا راه یافت. مهم‌ترین اثر ژیگونوف که توسط لو لومبارد منتشر شد،‌ طراحی‌های او برای مجموعه‌ای از رمان‌های تصویری ماجراجویانه و جاسوسی با عنوان آلفا[۳۹] بوده و اندکی بعد او به نمایشنامه‌نویس همین مجموعه‌ها بدل شد.

داستان رومن سورژنکوی هنرمند یک نمونه‌ی دیگر از الهام‌گرفتن در کودکی است. شرکت لو لومبارد تصمیم به گسترش جهانی مجموعه‌ی پي‌نماي تورگال[۴۰] گرفته و تعدادی از هنرمندان را برای کار بر روی بخش‌های جدید این اثر مد نظر قرار داد. از رومن نیز در مورد همکاری با این پروژه درخواست شد. خود رومن تصمیم به همکاری با شرکت فوق را مرتبط با این حقیقت می‌داند که او از سن نوزده سالگی به بررسی شیوه‌ی گژِگژ روسینسکی[۴۱] مشغول بوده است. روسینسکی، خالق تصاویر نامیرای تورگال،‌ هنرمند مورد علاقه‌ی رومن بود.

در مورد موضوع همکاری هنرمندان روس با ناشرین خارجی باید نام آرتیوم تراخانوف[۴۲] هم ذکر شود. این نویسنده‌ی جوان اما با تجربه‌ی پي‌نما، در سال ۲۰۱۴ میلادی کارهایش را توسط شرکت انشاراتی ایمیج[۴۳] منتشر نمود. آرتیوم در زمانی که استیو اورلاندو[۴۴] نمایش‌نامه نویس معروف متوجه کارهای این هنرمند جوان شده بود و به او پیشنهاد همکاری داد،‌ در حال خلق پي‌نماهاي غیرانتفاعی خود به نام شمشیر دیوانه[۴۵] بر روی اینترنت بود. همکاری آنها منجر به تولید مجموعه‌ی علمی تخیلی جریان‌های آب زیر دریا[۴۶] شد. بین ما‌ه‌های فوریه تا جولای سال ۲۰۱۴ شش نسخه از این قصه ارائه شد و این پي‌نما در سال ۲۰۱۵ توسط شرکت انتشاراتی کومیلفو[۴۷] به زبان روسی منتشر گردید.

  7 8

نمونه‌هایی از کارهای آرتیوم تراخانوف: جریان‌های آب زیر دریا (با داستانی از استیو اورلاندو) و عشق ممنوعه (با داستانی از جسی یانگ)

امروزه، آرتیوم یکی از پرتقاضاترین حرفه‌ای‌ها در صنعت روسیه و یک مهمان مورد علاقه در فستیوال‌های پي‌نماي روسی است. او دائما مورد سؤال قرار می‌گیرد که «چگونه موقعیت‌های همکاری با ناشران خارجی را به دست می‌آوری؟» آرتیوم پاسخ می‌دهد که برای این کار باید تا آنجایی که امکان دارد در شبکه‌های اجتماعی فعال باشیم. یک فرمول بی‌نقص دیگر برای شروع پروژه‌های همکاری با ناشرین خارجی هم، کاملاً شبیه به دایره‌ی ادبیات سنتی، از طریق کار کردن با آژانس‌های بین‌المللی است. برای مثال،‌ علاوه بر سالیان متمادی تجربه و اطلاعات کسب کردن از شیوه‌ی روسینسکی، آژانس باغچه‌ی گوجه‌فرنگی[۴۸] هم به رومن سورژنکو در همکاری با مجموعه‌ی جانبی جهان‌های تورگال[۴۹]، به عنوان نویسنده، یاری رساند.

مجلات هواداری و فستیوال‌ها

فستیوال‌های بین‌المللی پي‌نما اثر بسیار مهمی بر روی جامعه‌ی فعال در پي‌نماهاي روسی داشته‌اند. فستیوال پي‌نماي کوم‌میسیا[۵۰] (کوم‌میشن[۵۱])، که از سال ۲۰۰۲ در مسکو برگزار می‌شود، و فستیوال بوم‌فست[۵۲]، که از ۲۰۰۷ در سن‌پترزبورگ برقرار است،‌ به پایگاه‌هایی برای ارتباط و جاذبه‌ای برای همه‌ی علاقمندان به پي‌نماها بدل شده‌اند. سازمان‌دهندگان فستیوال بوم‌فست یک شرکت انتشاراتی به نام بوم‌کنیگا[۵۳] نیز به راه انداخته‌اند؛ که یکی از معدود ناشرانی است که با نویسندگان روس همکاری می‌کند. آنها با هنرمندان مشهوری مانند آسکولد آکیشین، و نسل جدید و جوان‌تری از هنرمندان پي‌نماها – که اغلب شرکت‌کنندگان برتر فستیوال بوم‌فست هستند – همکاری می‌کنند.

برای مثال، دانیا اودوبنی[۵۴] هنرمندی از کالینینگراد[۵۵] برای اولین بار با شرکت و ارائه‌ی مجلات هواداری در فستیوال بوم‌فست – که به سرعت نایاب شدند – مطرح گردید. این مجلات بعدها توسط بوم‌کنیگا جمع‌آوری شده و منتشر گردیدند. دانیا بعدها به دعوت دیمیتری یاکولف مدیر شرکت انتشاراتی و فستیوال، به عنوان سخنران به این فستیوال بازگشته و در مورد ماجرای خود در زمینه‌ی این که «چگونه طراحی پي‌نماها را آغاز کرده، جهت کمک به تهییج دیگران برای شروع کار خود (در صورت تمایل)» صحبت کرد.

   9 10

نمونه‌هایی از کارهای دانیا اودوبنی در «سامنوی» (با من)

از سال ۲۰۱۳ میلادی فستیوال سام ایزدام[۵۶] (بنویس و منتشر کن) در روسیه برگزار می‌شود. در سال ۲۰۱۴ رمان تصویری بوروویتسکی[۵۷] به لیست منتخب این فستیوال پیوست. نویسنده‌ی این رمان ایوان یشوکوف[۵۸] است؛ که سرگذشت او نمونه‌ای مشابه با نویسندگان پي‌نماهاي روسی است. او شبیه بسیاری از نویسندگان دیگر،‌ با سایر همکارانش یک استودیوی تولید پي‌نما به راه انداخته، در فستیوال‌های پي‌نما شرکت کرده و تصاویر کتاب‌ها و پي‌نماها برای آگهی‌های تجاری را خلق کرده است. ایوان اکنون مشغول خلق، انتشار و فروش رمان تصویری‌اش به نام بوروویتسکی در شهر زادگاهش اومسک است. صحنه‌های این رمان تصویری کارآگاهی، در اومسک[۵۹] سال ۱۹۱۹ میلادی و زمانی که این شهر پایتخت روسیه‌ی سفید بوده، رخ می‌دهند.

11 12

صفحاتی از رمان تصویری «بوروویتسکی» اثر ایوان یشوکوف

ايوان یشوكوف يكي از معدود نويسندگان پي‌نما در روسيه است كه احترام فوق‌العاده‌اي از طرف همكار هنرمندش ديويد لويد [۶۰]دريافت كرده است. لويد در نمايش اينترنتي «ويدئوسالن[۶۱]» بر روي كانال يوتيوبي ماكسيم راسیا[۶۲] ظاهر شد. در اين نمايش اينترنتي، ستاره‌هاي مهمان كارهاي هنري همكاران روس خود را ارزيابي مي‌نمايند. نيكلاي پيسارف[۶۳] هنرمند بر روي صفحه‌ي شخصي خود نوشت: «ستايش شدن كتاب شما توسط خوانندگان بسيار حس خوشايندي است. اما وقتي خواننده ديويد لويد باشد اين حس بسيار خوشايندتر خواهد بود!» لويد طراحي‌هاي نيكلاي براي پي‌نماي سوررئال پردمتي [۶۴](اشياء) را پسنديد. نيكلاي اشاره كرد كه خط داستاني پردمتي از كار كارل گوستاو يانگ[۶۵] الهام گرفته است.

13 14

پي‌نماي پردمتي با تصاويري از نيكلاي پيسارف

برنامه‌ها و آرزوهاي خالقان آثار پي‌نما روسيه

جامعه‌ي نويسندگان پي‌نماي روسيه بسيار صميمي و داراي روحيه‌ي همكاري ثمربخشي است. دو پروژه‌ي جذاب كه بسياري از هنرمندان را متحد كرده،‌ در سال ۲۰۱۵ ميلادي منتشر شده‌اند. يكي از آن پروژه‌ها، كتاب گلچين داستان‌هاي تصويري تسوتي نا زمله[۶۶] (گل‌هاي روي زمين) است؛ كه اقتباسي تصويري از داستان‌هاي نويسنده‌ي روس آندري پلاتونوف [۶۷]و منتشر شده توسط شركت انتشارات گروتسك[۶۸] مي‌باشد. پروژه‌ي تيمي ديگر،‌ كتاب گلچين پي‌نماي گارِلووا[۶۹] منتشر شده توسط شركت انتشاراتي كوميلفو است. ويتالي ترلستكي[۷۰] مدير خلق آثار اين شركت انتشاراتي، براي دوازده اثری داستان نوشته كه تصاوير آنها توسط هنرمندان مختلف و به سبك‌هاي متفاوت اما در يك خط داستاني مشترك ترسيم شده بودند.

    15  16

طرح روي جلد كتاب‌هاي گلچين داستان‌هاي تصويري توسط نويسندگان روس، منتشر شده در سال ۲۰۱۵ ميلادي: گارِلووا (شركت انتشارات كوميلفو) و تسوتي نا زمله (شركت انتشارات گروتسك)

به عنوان يك قاعده، نويسندگان پي‌نماهاي روسيه شغل معمولي در يكي از دواير حرفه‌اي مرتبط (طراحي، صنعت چاپ، تصويرگري) دارند؛ كه درآمد ثابتي را براي آنها به ارمغان مي‌آورد. هنرمند جوان ساشا بارانووسكايا[۷۱] – كه يكي از شركت‌كنندگان ثابت‌قدم بوم‌فست است – مي‌گويد: « من در اولويت اول،‌ در نظر دارم كه مهارت‌هايم را براي بدل شدن به يك تصويرگر آگهي‌هاي تجاري توسعه دهم. اما يافتن شغل به عنوان طراح تصاوير كارتوني در روسيه تنها در حرف آسان است. من در رشته‌ي طراحي مد تحصيل كرده‌ام، بنابراين كسي چه مي‌داند، ممكن است هنوز هم مجبور باشم در حوزه‌ي تخصصي خود كار كنم.»

پي‌نماهاي روسيه در چه موضوعاتي هستند؟ به عنوان مثال، وتر اومر[۷۲] (باد مرده است) توسط دانيا اودوبني، چوواك[۷۳] (شخص) توسط زاخار ياشين[۷۴] و بز تلا[۷۵] (بي بدن) توسط جوليا نيكيتينا (نر-تامين)[۷۶] در مورد تضادهاي اگزيستانسيال بوده و در جستجوي جايگاه انسان در زندگي هستند. آثاري مانند پيونرسكايا پراودا: هورور[۷۷] توسط آسكولد آكيشين، بوروويتسكي توسط ايوان یشوكوف، دكتر لوتسيد[۷۸] توسط آلكسي ولكوف[۷۹] و آورورا: دروگايا ايستورويا[۸۰] (آورورا: داستاني ديگر) توسط ماريا كونوپاتووا و تيموفي موكينكو[۸۱] داستان‌هايي خيالي هستند كه در پس‌زمينه‌ي تاريخ واقعي روسيه بروز پيدا مي‌كنند. كتاب‌هاي جريان‌هاي آب زير دريا[۸۲] اثر آرتيوم تراخانوف[۸۳]، پردمتي[۸۰پ۴] توسط نيكلاي پيسارف[۸۰پ۵]، بزاِسلو[۸۶] (بي كلام) توسط یوگني ياكولف[۸۷] و معماران[۸۸] توسط ايليا اوبوخوف[۸۹] پي‌نماهايي خيالي هستند. كسينا كودو[۹۰] در گونه‌ي شوجو مانگا[۹۱] فعاليت مي‌كند: «من خيلي هم به وحشت علاقمند نيستم. داستان‌هايي كه من مايلم براي خوانندگانم روايت كنم در مورد دوستي، ‌احترام و عشق هستند.»

   17 18 19

صفحات منتخبي از «بز تلا» اثر جوليا نيكيتينا، «بز اِسلو» اثر یوگني ياكولف و مانگا اثر كسينا كودو

برنامه‌هاي هنرمندان بسيار متفاوت است. نيكلاي پيسارف قصد دارد طراحي يك «داستان آخرالزماني هولناك در مورد يك قاتل زنجيره‌اي داراي بيش از سه شخصيت با گفتگوها و صحنه‌هاي زد و خورد فراوان، و همچنين خلق يكي از قصه‌هاي كودكان براي بزرگ‌سالان بر مبناي افسانه‌هاي اسلاو» را آغاز کند. زاخار ياشين[۹۲] در حال كار بر روي پي‌نماي زندگي‌نامه‌ي خود با «يادآوري كودكي و جواني، با عشق و مرگ و ماجراجويي‌هاي شهرستاني ساده» مي‌باشد. آلكسي ولكوف هم در نظر دارد تا داستان مصوري ملهم از خصوصيات كشورش در قالب داستان عامه‌پسند خلق نمايد. جوليا نيكيتينا هم در حال حاضر، بر روي يك رمان تصويري در مورد عشق به موسيقي كار مي‌كند.

—————

[۱] Egeniy Migunov

[۲] Gennadiy Kalinovskiy

[۳] Genrich Valk

[۴] Gennadiy Novozhilov

[۵] Pif

[۶] Nauka I zhizn

[۷] Hergé

[۸] Tintin

[۹] Roman Surzhenko

[۱۰] Petya the Red-Head

[۱۱] Ivan Semyonov

[۱۲] KOM

[۱۳] Vechernyaya Moskva

[۱۴] Askold Akishin

[۱۵] Andrey Snegiryov

[۱۶] Andrey Ayoshin

[۱۷] Evgeniy Zhigunov

[۱۸] Misha Zaslavskiy

[۱۹] Mikhail Bulgakov

[۲۰] The Master and Margarita

[۲۱] Actes Sud

[۲۲] Ray Bradburry

[۲۳] Wilhelm Hauff

[۲۴] ‍Pionerskaya Pravda: Horror

[۲۵] Bloomkniga

[۲۶] My Comics Biography

[۲۷] Alt Graph

[۲۸] H.P. Lovecraft

[۲۹] Andrey and Natalya Snegiryov

[۳۰] Keshka

[۳۱] Semya

[۳۲] What eill happen tommorrow

[۳۳] The Bride

[۳۴] Tzratzk

[۳۵] Komiksolyot

[۳۶] Yuriy Zhigunov

[۳۷] Le Lombard

[۳۸] Pisma Krivtsova

[۳۹] Alpha

[۴۰] Thorgal

[۴۱] Grzegorz Rosinski

[۴۲] Artyom Trakhanov

[۴۳] Image

[۴۴] Steve Orlando

[۴۵] Mad Blade

[۴۶] Undertow

[۴۷] Komilfo

[۴۸] Tomato Farm

[۴۹] The Worlds of Thorgal

[۵۰] KomMissiya

[۵۱] ComMission

[۵۲] Boomfest

[۵۳] Boomkniga

[۵۴] Danya Udobniy

[۵۵] Kaliningrad

[۵۶] Sam Izdam

[۵۷] Borovitsky

[۵۸] Ivan Eshukov

[۵۹] Omsk

[۶۰] David Lloyd

[۶۱] Videosalon

[۶۲] Maxim Russia

[۶۳] Nicolay Pisarev

[۶۴] Predmety

[۶۵] Carl Gustav Jung

[۶۶] Tsvety na zemle

[۶۷] Andrey Platonov

[۶۸] Grotesque

[۶۹] Gorelovo

[۷۰] Vitaliy Terletskiy

[۷۱] Sasha Baranovskaya

[۷۲] Veter umer

[۷۳] Chuvak

[۷۴] Zachar yaschin

[۷۵] Bez tela

[۷۶] Julia Nikitina (Ner-tamin)

[۷۷] Pionerskaya Pravda: Horror

[۷۸] Doctor Lutsid

[۷۹] Alexey Volkov

[۸۰] Aurora: drugaya istoruya

[۸۱] Maria Konopatova and Timofey Mokienko

[۸۲] Undertow

[۸۳] Artyom Trakhanov

[۸۴] Predmety

[۸۵] Nicolay Pisarev

[۸۶] Bez slov

[۸۷] Evgeniy Yakovlev

[۸۸] Architects

[۸۹] Ilya Obukhov

[۹۰] Kesina Kudo

[۹۱] shōjo manga

[۹۲] Zakhar Yashin

—————

مطالب مرتبط:

۱- کانال تلگرام خانه پی‌نما ایران

۲– صفحه اینستاگرام خانه پی نمای ایران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *