فن‌آورد – عرصه‌‌ای برای رقابت مهارت‌ورزان

420-240

1

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات کشور ما در صنایع مختلف، جانشینی اشتباه افراد در جایگاه‌های مختلف است. بسیار زیادند افرادی که تخصص کافی و مهارت لازم در یک زمینه را ندارند ولی به واسطه‌ی مدرک خود در آن جایگاه قرار گرفته‌اند. همه‌ی ما می‌دانیم که مدرک به تنهایی نشان از مهارت فرد نیست و به راحتی می‌توان مدرک به دست آورد اما این به دست آوردن مهارت است که کار ساده‌ای نیست. بنابراین اگر بخواهیم یک صنعت به شکوفایی برسد برگ برنده‌اش گلچین کردن افراد متخصص و با مهارت بالاست. اما از چه راهی؟

2

در ۱۷ آذر مسابقه‌ای در دانشگاه شریف به مدت ۳ روز برگزار شد به نام مسابقه‌ی مهارت‌سنجی فن‌آورد. هر کسی می‌توانست در هر رشته‌ای که در آن مهارت داشت شرکت کند و شرکت‌کنندگان بر اساس مدرک گزینش نمی‌شدند. چند هزار نفر ثبت‌نام کرده بودند و از بین آن چند هزار نفر حدود ۲۰۰ نفر در رشته‌های مختلف برگزیده شده بودند و در سالنی در دانشگاه شریف گرد هم آمده بودند. جمعی از بهترین‌ها برای محک زدن خود حول محور موضوعی واحد.

تصویرگری هم یکی از رشته‌های مسابقه بود و قرار بود حدود ۵۰ نفر از شرکت‌کنندگان در این رشته با یکدیگر به رقابت بپردازند. اما شاید از همه جالب‌تر موضوع مسابقه بود. شرکت کنندگان باید کاراکتری ایرانی و محبوب برای کودکان ۳ تا ۷ سال خلق می کردند که نمادی برای کودکان باشد و کودکان بتوانند با آن کاراکتر همذات‌پنداری کنند و از آن تأثیر بپذیرند. شاید این کار به ظاهر کار آسانی برسد اما مطمئناً وقتی که می‌بایست برای هر خط رسم شده حین خلق کاراکتر ارائه‌ی دلیل کرد دیگر این کار آسان نخواهد بود. از شرکت‌کنندگان خواسته شده بود که برای کاراکتر خود شناسنامه بنویسند و درباره‌ی آن توضیح دهند. داوری نهایی نیز قرار بود بر اساس هر دو بخش تصویرگری و شناسنامه‌نگاری و توضیحات درباره‌ی کاراکتر خلق شده صورت پذیرد.

3

در بدو امر با اطلاع از موضوع تعیین‌شده چندان خوشبین نبودیم که هنرمندی بتواند در این زمان کوتاه یک کاراکتر اصیل ایرانی خلق کند؛ کاراکتری غیرتقلیدی، کاملاً ایرانی با نمادهای ایرانی و عاری از المان‌های کاراکترهای غربی، و مهم‌تر از همه کاراکتری که بتواند برای کودکان ۳ تا ۷ سال نماد باشد.

روز سوم فرا رسید و باید اثرها مورد داوری قرار می‌گرفتند. هر یک از شرکت‌کنندگان ۲ دقیقه فرصت داشتند کار خود را برای داوران ارائه بدهند. وقتی ارائه‌ها شروع شد شگفت‌زده شدم و هر چه داوری‌ها پیش‌تر می‌رفت حیرتم نیز بیشتر می‌شد. تقریبا هیچ کاری نبود که ایرانی نباشد. آثار عالی بودند و هرکس برای ایرانی بودن کاراکترش دلیل داشت. هنرمندان حتی برای کوچک‌ترین خط روی پیراهن کاراکترها دلیل می‌آوردند و اثبات می‌کردند که تماماً از نمادهای ایرانی استفاده شده است. هم خیلی خوشحال شدم هم خیلی ناراحت…

خیلی خوشحال از این‌که این همه استعداد و توانایی در کشورمان داریم و ناراحت از این‌که چرا هیچ بستری نیست تا این هنرمندان بتوانند توانایی خودشان را به کار گیرند و وارد عرصه‌ی فرهنگ‌سازی بشوند تا بتوانیم از این فرهنگ التقاتی‌ای که گرفتارش شده‌ایم نجات پیدا کنیم.

مسابقه‌ی فن‌آورد بستر خوبی برای شناسایی افراد توانمند بود. اما بهتر آن بود که شرکت‌های فعال مرتبط با این صنایع فرهنگی حضور می‌داشتند و از این استعداد ها استفاده می‌کردند، وگرنه صرف شناسایی این استعدادها مثمر ثمر نخواهد بود. در پایان امیدوارم که آثار تولیدشده طی این مسابقه بلااستفاده باقی نماند و خیلی زود به چرخه‌ی تولید وارد شود.

4

مطالب مرتبط:

۱- کانال تلگرام خانه پی‌نما ایران

۲– صفحه اینستاگرام خانه پی نمای ایران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *