پی‌نما به کمک اقلیت مسلمانان می‌آید!

420-240

این‌بار پی‌نما به کمک خشونت‌های رایج بر ضد اقلیت‌هایی چون مسلمانان آمده است. اینکه واکنش علیه این خشونت‌های کلامی و رفتاری آنقدر جدی شده است که گردانندگان شهر برای کنترل آن دست به دامن پی‌نماها شده‌اند اتفاق خوبی است؛ هم برای امنیت شهروندان مسلمان، هم برای اعتبار و نفوذ روزافزون پی‌نماها.

1

این روزها در همه جا تابلوهایی وجود دارد که از آمریکایی‌ها می‌خواهد «اگر چیزی دیدید، چیزی بگویید.» در بوستون پوسترهای جدیدی نصب شده است که ساکنین را تشویق می‌کند در صورت مشاهدۀ آزار و اذیت ناشی از اسلام‌هراسی قدمی بردارند و اقدام به مداخله کنند. این پوسترها از دور شبیه یک انیمیشن هستند، تا زمانی‌ که نزدیکتر شوید و عنوان مشکی و درشتشان را بخوانید که نوشته است: «هنگام مشاهدۀ آزار و اذیت ناشی از اسلام‌هراسی چه کنیم؟» در زیر این عنوان یک پی‌نمای بسیار بزرگ کشیده شده و زنی جوان را نشان می‌دهد که در حال تماشای پسر درشت‌هیکلی است با چهره‌ای خشن که برای زنی محجبه با لباس بلند دهن‌کجی می‌کند.

2

یکی از پوسترهای کنار ایستگاه اتوبوس بوستون توجه دایان شافرو[۱] ۵۹ ساله را جلب کرده و می‌گوید: «این تصویر یک شرایط واقعاً وحشتناک را نشان می‌دهد.» و از این‌که می‌بیند مسئولین شهر شهروندان را تشویق به مداخله می‌کنند بسیار دلگرم شده و امیدوار است این پوسترها مردم را به فکر وادارند.

3

بیلبوردهای جدید بوستون شهروندان را تشویق می‌کند به مداخله، هنگامی که می‌بینند کسی مسلمانان را آزار و اذیت می‌کند.

در گام اول پوستر می‌گوید: «به فرد مزاحم توجهی نکنید. حتی تماس چشمی هم با او برقرار نکنید. در عوض، با فردی که مورد آزار و اذیت است شروع به صحبت کنید، مهم نیست دربارۀ چه چیزی.»

فایسا شریف[۲]، رابط شهردار بوستون در دفتر خدمات محله و عضو کابینۀ مشارکت مدنی می‌گوید: «می‌توانید در مورد چیزی که دوست دارید مثلاً کفش‌هایی که پای کسی است یا چیزی که از آن اطلاعات دارید صحبت کنید، در مورد آب و هوا یا موضوعات مشابه.» او اظهار می‌دارد که هدف این است که تنش موجود را از بین ببرید و به دیگران نشان دهید که حتی شروع یک مکالمۀ معمولی دوستانه با شخصی که مورد آزار و اذیت قرارگرفته معمولاً منجر به عقب کشیدن فرد مزاحم می‌شود.

وی ادامه می‌دهد: «این کمپین برای کمک و رفع جو متشنج در چنین موقعیت‌هایی است؛ به‌خصوص در عصری که ما زندگی می‌کنیم و شاهد گونۀ متفاوتی از لفاظی‌های ناسیونالیستی علیه گروه‌های خاص هستیم.»

طبق گفتۀ شریف، این پوسترها پس از حملات تروریستی سال ۲۰۱۵ در فرانسه طراحی و سپس در سانفرانسیسکو نصب شدند. چندی بعد یکی از ساکنین بوستون پیشنهاد می‌دهد که پوسترها به این شهر هم آورده شود و اخیراً پوسترها در مسیر عبور مردم نصب شده‌اند.

دامیان بنیتز[۳] ۳۱ ساله ساکن بوستون می‌گوید: «اوه! تازه متوجه منظورشان شدم. این پیام پر از مفهموم است.» او می‌گوید خوشحال است که می‌فهمد یک رهگذر یا تماشاگر هم می‌تواند کاری برای این نوع از خشونت انجام دهد، چیزی که او تمایلی به انجامش نداشته و معتقد است تصمیم‌گیری بین به روی خود نیاوردن و یا شجاعانه با مزاحم برخورد کردن بسیار مشکل است.

بنیتز می‌گوید: «به‌خاطر شرایط حاکم در این دوران گاهی باید سرتان به کار خودتان باشد، چون هیچ‌وقت نمی‌دانید که طرف مقابل ممکن است چطور تلافی کند.»

4

اخیرا گروهی بچه رابرت پوول را مورد تهمت و سرزنش قرار دادند چون او در اتوبوس از یک پسر مسلمان دفاع کرده بود.

رابرت پوول[۴] ۶۰ ساله ساکن بوستون می‌گوید که اخیراً چنین اتفاقی برای خود او نیز پیش آمده است. او در اتوبوس چند بچه را دیده است که در حال آزار و اذیت یک پسر مسلمان بوده‌اند.

پوول می‌گوید: «کار به جایی رسیده بود که فکر کردم آن‌ها واقعا می‌خواهند به آن پسر حمله کنند، پس من هم مداخله کردم.» او با صدای بلند و زبانی تند بچه‌ها را مجبور کرده که با او طرف شوند.

چند وقت پیش در پورتلند، ایالت اورگن، چند نفر از رهگذران سعی داشتند با مردی که در حال آزار و اذیت یک زن آفریقایی-آمریکایی و یک زن باحجاب دیگر بوده مقابله کنند، اما بخت با آن‌ها یار نبود و دو تن از این نوع‌دوست‌ها به ضرب چاقو از پا درآمدند.

لسیا بروکس[۵]، مدیر امدادرسانی مرکز حقوقی فقر جنوبی می‌گوید: «هیچ‌وقت هیچ‌ چیز معلوم نیست. من هرگز به کسی نمی‌گویم که مداخله کردن هیچ خطری ندارد.»

بروکس می‌گوید که بهتر بود یک یادداشت اخطار هم برای حفظ احتیاط به پوسترها اضافه می‌شد تا به مردم تذکر داده شود که اول احتیاط و امنیت را در نظر بگیرند و در موقعیت‌های خطرناک با شماره ۹۱۱ که برای خدمات اضطراری است تماس بگیرند. با این وجود بروکس این ابتکار در شهر را تحسین می‌کند و معتقد است که در اغلب موارد مردم عادی می‌توانند، و باید مداخله کنند.

بروکس باور دارد که: «وقتی ما به‌سادگی از کنار این موقعیت‌ها عبور می‌کنیم تن به خطر بزرگ‌تری داده‌ایم، چون در این صورت قبح این آزار و اذیت‌ها در نظر عموم از بین می‌رود. ما نمی‌توانیم اجازه دهیم که رفتارهای تهاجمی و آزاردهنده عادی شود.»

یوسفی ولی[۶]، مدیر اجرایی مسجد انجمن اسلامی مرکز فرهنگی بوستون معتقد است که این پوسترها فوق‌العاده هستند! او می‌گوید که اخیراً همسرش در یک مغازه مورد آزار و اذیت قرار گرفته و واقعاً دوست داشته کسی مداخله کند.

به نظر او این پوسترها این پیام را برای همه دارند که مسلمانان هم بخشی از جامعه بوستون به شمار می‌آیند و جدا از آن نیستند. آن‌ها هم مثل ما هستند، مثل هر انسان دیگری.

برخی‌ها پرسیده‌اند که چرا پوسترها فقط بر آزار و اذیت ناشی از اسلام‌هراسی تمرکز دارند. ایوان اسپینوزا-مادریگال[۷]، عضو کمیته وکلای حقوق مدنی، اظهار داشته که مایل است مجموعه‌ای از پوسترهای مختلف را ببیند، تا دیگر گروه‌های اقلیت از قبیل اهالی آمریکای لاتین احساس نکنند که به آن‌ها بی‌اعتنایی می‌شود.

وی افزود: «مهم‌ترین مسئله موجود این است که جرائم این‌چنینی برای اقلیت‌های مختلف اتفاق می‌افتد. ما باید اطمینان حاصل کنیم که تمام این اقلیت‌ها هم احساس امنیت می‌کنند و مشمول این طرح می‌شوند.»

طبق اظهارات مسئولین شهر فعلاً برنامه‌ای برای طرح پوسترهای دیگر وجود ندارد، اما نظر آن‌ها این است که راهکارهای پیشنهادی که در پوسترهای اسلام‌هراسی نشان داده شده می‌تواند در تمام انواع آزار و اذیت نیز کاربرد داشته باشند.

شریف هم معتقد است که: «قطعا پوسترها برای تمام موارد صدق می‌کند.»

منبع: اِن‌پی‌آر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

[۱] Diane Shufro

[۲] Faisa Sharif

[۳] Damian Benitez

[۴] Robert Powell

[۵] Lecia Brooks

[۶] Yusufi Vali

[۷] Ivan Espinoza-Madrigal

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *